Mark Timmermans blogtHoe kan ICT het leerproces verbeteren?

Soms word je na een congres of een lange vergadering verrast met een optreden van gast sprekers. Bevlogen mensen die over een specifiek onderwerp praten. Zo werd ik na twee bijeenkomsten ook verrast met een dergelijk optreden. Binnen één optreden sprak Daan Quakernaat over “Ga kathedralen bouwen” en bij een ander optreden spraken Steye van Dam & Marcel Ott over het “Ja-maar” syndroom. Met behulp van veel humor spraken deze mannen over hun thema’s. Natuurlijk moet je het één en ander met een korreltje zout nemen maar je neemt toch altijd wel iets met je mee naar je dagelijks werk.

Ga Kathedralen Bouwen!
Binnen dit onderwerp werd het “probleem oplossend vermogen” van veel Nederlanders bekeken. Hoe sommige overheidsinstellingen problemen oplossen is echt om te lachen. Veel vergaderen, zoeken naar compromis en geen risico’s durven te nemen zorgen voor hilarische oplossingen. Het kon ook anders volgens Daan: “Ga Kathedralen bouwen!”

Hij vertelde ons hoe de mooiste gebouwen uit de historie zijn ontstaan. Hij liet ons originele bouwtekeningen zien en foto’s van het uiteindelijke resultaat. Hier zaten grote verschillen in. Toch zien wij deze gebouwen als bijzondere mooie objecten. Bouwlui in die tijd gingen gewoon bouwen, steen voor steen, soms wel jarenlang. Het ging natuurlijk ook regelmatig fout en dan begon men gewoon opnieuw. De resultaten waren uiteindelijk bijzonder mooi en staan o.a. bekend als de Notre Dame Reims.

Binnen moderne projecten durven wij volgens Daan tegenwoordig geen Kathedralen meer te bouwen. Dit komt vooral door de angst iets verkeerd te doen. We proberen dit te voorkomen door projectplannen, checklisten, procedures, vergaderen etc. Volgens Daan moeten we weer durven om net als vroeger Kathedralen te bouwen. Gewoon beginnen…

Ja-maar… het gaat toch goed zo?
Na een ander congres kregen wij een optreden van de heren Ja-maar over de uitdrukking “Ja, maar”. Binnen diverse sketches lieten de presentatoren zien hoe vaak wij “Ja maar..” gebruiken in gesprekken. We hebben altijd wel een excuus en brengen daardoor nieuwe ideeën snel om zeep. Volgens de “ja-maar” goeroes dienen we bepaalde problemen te accepteren. Binnen die nieuwe context moet je kijken wat je met de (geaccepteerde) situatie kunt doen. Geluk zit namelijk volgens hen in de rest.

Binnen een andere training heb ik wel eens gehoord dat alles wat voor een MAAR is gezegd, eigenlijk helemaal niet waar is.

Dus?
Wat kan ik hier nu mee? Binnen het onderwijs komen regelmatig bovenstaande situaties voor. Soms ben ik dagen bezig met overleggen, maken van plannen, controleren van checklisten etc. Met de Nederlandse manier van werken is niets mis. Het is belangrijk om wel overwogen beslissingen te maken en volgens een plan aan het werk te gaan. Toch is het belangrijk om af en toe aan bovenstaande presentaties terug te denken. Het werkt bij mij in ieder geval verfrissend.